Joeyline Tannous – Illustrator of the Year 2026

Αιτιολόγηση Κριτικής Επιτροπής

"Η Joeyline Tannous βραβεύεται για τις οικείες και με χαρακτήρα απεικονίσεις της καθημερινής ζωής. Μέσα από εκφραστικά χρώματα, οικεία μοτίβα και μια ήρεμη, σίγουρη αίσθηση σύνθεσης, μετατρέπει τις συνηθισμένες σκηνές σε έργα που αισθάνεσαι προσωπικά, ζωντανά και άμεσα παρόντα. Η επιτροπή γοητεύτηκε από τη ζεστασιά της οπτικής της αφήγησης και από την ικανότητά της να προσφέρει ελαφρότητα, παρουσία και συναισθηματική απήχηση στην καθημερινότητα."

Μετά τη νίκη της ως Illustrator of the Year, η Joeyline λέει:

"Σημαίνει τόσα πολλά που μπόρεσα απλώς να είμαι μέρος των υποψηφίων, πόσο μάλλον να κερδίσω την κατηγορία στην οποία συμμετείχα. Μου έδωσε την επιβεβαίωση που χρειαζόμουν, ότι ναι, είμαι καλλιτέχνης και μπορώ να μοιράζομαι την τέχνη μου. Μου έδειξε ότι το κουράγιο να βγω εκεί έξω, να προσπαθήσω, μπορεί να οδηγήσει σε απίστευτα αποτελέσματα. Χρειαζόμουν ένα σημάδι για να αποδείξω στον εαυτό μου ότι αυτό είναι κάτι που μπορώ να κάνω, που μπορώ να πάρω στα σοβαρά, και το σύμπαν ανταποκρίθηκε δεκαπλάσια.

Σχετικά με το έργο της Joeyline:

Η Joeyline μεγάλωσε σε ένα δημιουργικό σπίτι, με μητέρα αρχιτέκτονα εσωτερικών χώρων και σχεδιάστρια. "Ως παιδί, πάντα νόμιζα ότι η δουλειά της ήταν απλώς να σχεδιάζει συνέχεια, κάτι που μου φαινόταν η πιο cool δουλειά που υπάρχει." Η Joeyline σπούδασε Αρχιτεκτονική και έκανε κλεφτή παρουσία σε όσα μαθήματα σχεδίου μπορούσε πριν αποφοιτήσει. "Το σκίτσο έγινε το κύριο μέσο έκφρασης για τη δουλειά μου, τις ιδέες και τις σκέψεις μου ως αρχιτέκτονας, και αργότερα ως αστική σχεδιάστρια."

Οι εικονογραφήσεις της επικεντρώνονται συχνά στο τραπέζι. "Το φαγητό φέρνει τους ανθρώπους κοντά, είτε σε καφετέριες είτε στην κουζίνα κάποιου, και πάντα μπορεί να ξεκινήσει μια συζήτηση. Είναι μια επαναφαντασίωση ή συγχώνευση της κλασικής νεκρής φύσης με τις σύγχρονες φωτογραφίες φαγητού στο Instagram, που χρησιμοποιεί αρκετή προοπτική για να έχει νόημα, αλλά όχι τόση διάσταση ώστε να παίρνει τον εαυτό της στα σοβαρά."

Για τα βραβευμένα της έργα λέει: "Ο στόχος δεν ήταν να το κάνω υπερρεαλιστικό, αλλά μάλλον κάπως καρτουνίστικο με καθαρά ορισμένα περιγράμματα, κάτι που στην πραγματικότητα μου έδωσε περισσότερη ελευθερία να πειραματιστώ με το color blocking και να κρατήσω τις ατέλειες εμφανείς. Θέλω να φαίνεται λίγο χειροποίητο και να έχει χαρακτήρα. Ήθελα επίσης να βεβαιωθώ ότι τα περισσότερα χρώματα παραμένουν ανοιχτόχρωμα και παιχνιδιάρικα."